
In een vlaag van verstandsverbijstering of van arrogantie reserveerde ik onlangs een expositieruimte in Zaandam voor 14 en 15 november 2026. Een fijne stok achter de deur dacht ik. Vervolgens kwam er paniek: straks val ik door de mand! Ontdekken ik en iedereen dat ik niet creatief ben en al helemaal geen dichter en/of kunstenaar.
Ik deelde mijn onzekerheid met een bevriende kunstenaar, die me groothartig aanbood mij wat schildertechnieken te leren. Wekelijks laat hij me wat nieuws zien en maak ik hem deelgenoot van mijn proces. De ontmoetingen zijn een heerlijke stimulans, ik schilder en schrijf vrijwel dagelijks Er is al een thema – zo ongeveer – , ik maakte al schetsen, ik schreef flarden tekst. Er is een begin, ik heb er plezier in én er zijn nog zo’n 9 maanden voor november. Als er kind kan groeien in die tijd, dan ook mijn expo. Langzaam word ik zekerder.
Helpend is ook een samenwerking met een beeldend kunstenaar van het Kunstenaarscentrum Bergen voor een combi-expositie van gedichten en beeldend werk. Inspirerend hoe zij het thema aanvliegt; een vrije, futuristische, fantasierijke kijk die al mijn zintuigen openzet en mijn schrijfspieren opwarmt.
Het plezier van leren, van me laten inspireren, van knoeien en prutsen, maakt me gelukkig en productief. De expo in november is minder ‘stok’ geworden, het zal een logisch gevolg worden van de komende creatieve maanden.
I’ll keep you posted!

